कविता : जीवनको गीत

-- गाेविन्द लम्साल ?>

जसरी साना नानीहरूलाई
नयाँ पुस्तक प्रिय लाग्छ
जसरी चैतमासको खडेरीमा
तातो हावा ओकल्दै
हर वनस्पतिमा अङ्कुराउछन् नयाँ पालुवा
जसरी दुःखकै कथा सुनाउन
दुखिरहन्छन गाईनेदाईको सारङ्गी

थाहा हुँदैन नानीहरूलाई
नयाँ पुस्तकका सुन्दर तस्वीर भित्र
कति अफ्ठेरा अफ्ठेरा गृहकार्य छन् भनेर
थाहा हुँदैन ती कोमल पिपिराहरूलाई
संधै सितलता वर्षाईरहने जूनको जंगलमा
राईफलका गोलि जस्ता चोटिला असिना र
बेमौसमी तुफानहरूपनि छ भनेर
थाहा हुँदैन सारङ्गीलाई आफ्नो धुनले जति मन छोएपनि
रगेटिरहने तार चुडेपछि कसैलेपनि उसलाई छुने छैन भनेर

त्यसैगरि
तिम्रा हरकोहि सपनामा ठेस लाग्यो भने
एक पटक आमा सम्झनु
एक पटक धर्ती सम्झनु
एक पटक जीवन सम्झनु